ටයිප් කරන්න කියලා දවස් ගානක් කීබෝඩ් එකට අත තිවුවත් හිත එක තැනක නැති නිසා හරිහමං දෙයක් ටයිප් කරගන්න මම බැරි උනා . පහුගිය දවස් ටිකේම නිල්පාට ඇස් දෙකක් පස්සේ එළවලා එළවලා මට දැන් හොඳටම මහන්සියි . මේ ගෙවෙන මාර්තු මාසේ මට ඒතරම් හිතට අල්ලලා ගියපු මාසයක් නෙවේ . මේ මාසේදී මට වෙන තරමක් උනේ මහම මහ මස්ත සිදුවීම් විතරමයි .යන්තම් හිතට සතුටක් කියලා ආවේ පහුගිය ඉරිදා විතරමයි !
මම හිතන්නේ වෙලාව එදා හවස රෑ 7.00 විතර ඇති . මම මගේ පුංචි පරිගණකය ඉස්සරහා වාඩි වෙලා . බ්ලොග් එක බලන්න සූදානම් උනා . පරිගණකයේ . Power Button එක එබුවත් තවම පරිගණකයට වගේ වගක් නෑ වගේ ඉන්නවා . මොනව වෙලයි මගේ පරිගණකෙට . ? හොඳට බලන කොට තේරුම් ගියා . මේකට කරන්ටෙක එන්නේ නැති බව .
"දෙයියනේ ආයෙමත් ගෙදර කරන්ට් එක කපලද ? !! “
නෑ මගේ යූ පීඑස් එක වැඩ නෑ ඇඟේ පතේ හයිය දලා යූ පීඑස් එකට දෙකක් දුන්න දෑත බදල ! ඔන්න යන්තම් පරිගණකය ඔන් උනා . ඒත් මගේ යූ පීඑස් එක කෑලි දෙකකට කැඩුණට .! කෑලි වලට කැඩුණට තවම හොඳට වැඩ …..
මම බ්ලොගර් එකට ලොග් වෙලා කමෙන්ට් කොටසට ආවා . මෙන්න තියනවා . "සීයා" කියල කෙනෙකුගෙන් කමෙන්ට් එකක් !. එයා කියනවා . මගේ බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් . ජාතික පුවත් පතක තිබුණාය කියලා . මම හිතුවා මොකක් හරි වැරදීමක් වෙන්ඩ ඇතිය කියලා මම ඔන්න ඕක අමතක කරලා දැම්මා . ….
ඉතින් මම සිග්නල් එකක් විතරක් එන පුංචි ඩොංගල් එකෙන් බ්ලොග් වල බඩගානකොට . ඔන්න මට කෝල් එකක් අවා . කාගෙන්ද ? මගේ චීන ෆෝන් එකේ ෆෝන් බුක් එක වැඩ කරන්නේ නෑ මොකක් හරි අවුලක් ඉතින් කෝල් කරන කෙනාගේ නම බලාගන්න බෑ . මමත් ඉතින් "හලෝ .. හලෝ " කිවුව එහා පැත්තෙ එක්කෙනා . බොහෝම නිවිච්ච හඬකින් කතා කරා . කවුද දන්නවයි කතා කරේ .? අපේ පිස්සා ! . ඇයි බොල අර පලාමල්ල කර තියාගෙන යන පිස්සා ! මෑන්ස් තමයි මට කතා කරේ . ඔන්න එයා මට කිවුවා . ඔන්න මල්ලි ඔයාගේ බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් ඉරිදා ලක්බිම පත්තරේ තියනවා . මට ඉතින් පට්ට හැපී . පිස්සා මට කතා කරපු එකත් මට හැපී ….
ඇත්තටම කියනවා නම් මම බ්ලොග් කියන දේ ඉගන ගත්තේ පිස්සගේ බ්ලොග් එකෙන් . ඩොංගල් එක තිබ්බත් මම සිංහල යුනිකෝර්ඩ් පාවිච්චි කරත් සිංහල බ්ලොග් ගැන මෙලෝ හසරක දෙයක් නොදැන හිටි කාලෙක . දවසක් මගේ අතින් වැරදීමකින් මොකක්දෝ සිංහල වචනයක් ගූගල් එකේ වැදිලා සර්ච් උනා . සර්ච් රිසල්ට් එකේ මුලින්ම ආවේ පිස්සගේ බ්ලොග් එක . ලියලා තිබ්බේ කවුදෝ කෙල්ලෙක් ගැන . "දිනිති" කියලා කෙල්ලෙක් ගැන … හි ක් … පිස්සගේ ෆ්‍රස්ට් ලවුස්ටෝරිය … මමත් ඉතින් ඒ ලවු ස්ටෝරිය අසාවෙන් කියෙවුවා . ඊට පස්සේ මම පිස්සගේ බ්ලොග් එකේ තිබිච්ච ලිංක් වලින් වටේ පිටේ බ්ලොග් වලට ගියා ….. පස්සේ සින්ඩි ගැන හොයාගත්තා … කාලෙයක් ගියාම … මමත් "හිස් අහස" කියලා බ්ලොග් කෑල්ලක් පටන් ගත්තා ඉතින් "පිස්සා" අයිය තමයි මගේ බ්ලොග් ලිවීමේ මුල් ගුරුතුමා . මට ඔය පිස්සාව කොහේදී හම්බ උනත් දනගහලා වඳින්න ලැජ්ජාවක් නෑ !
කොහොමහරි මම දන්න කියන කීපදෙනෙක් මට සුබ පැතුවා ...නිර්මල , පැන්ඩා , Dul , .සීයා.සොඳුරු සිත, නම බැරි වෙච්ච අය ඉන්නවනම් මේ අමතක වෙන කොල්ලට සමාවක් දියල්ලා . ඉතින් පත්තරේ පෝස්ට් එක ගිය එක ඒහැටි ලොකු දෙයක් නෙවේ කියලා කට්ටිය සමහරවිට හිතයි . ඒත් මට පට්ට හැපී … ! මගේ පෝස්ට් එක පත්තරේ දාපු කෙනා කවුරු උනත් කමක් නෑ එයාට ස්තූතියි ! කොයිතරම් සතුටු උනත් මම මේ පත්තරේ පිටුව කාටවත් පෙන්නුවේ නෑ . මොකද මම ලියන මේ බ්ලොග් එක දැක්කොත් මගේ අම්මටයි සීයටයි . දෙන්නටම කලන්තේ හැදේවි .. ! ...
අද බ්ලොග් කියවන්න ආපු ගමන් කනට ගහන්නා වගේ දෙයක් දැක්කා ! සොඳුරු සිත ලියන වත් අක්කා . ඔන්න එයැයිට දැන් අපිව එපා වෙලාලු . ! මම මුල් කාලෙදීම බලපු තවමත් හදවතින්ම කියවන තවත් ලස්සන බ්ලොග් එකක් . කවියක් රස විඳින්න තබා කවියක් කියවන්නවත් ආසාවක් නැති කාලයක් මගේ ජීවිතේ තිබුනා . සොඳුරු සිත බ්ලොග් එක නිසා . මම කවි කියවන්න පටන් ගත්තා . එයා එක්ක යන්තම් වචනයක් චැට් කරපු වෙලාවක එයා කියපු එක දෙයක් තමයි "අනේ මල්ලි මගේ ගැන නම් මොනවත් ලියන්න එපාය කියලා" ඒත් ඉතින් සඳරු කියන්නේ කියන දෙයක් අහන එකෙක් නෙවෙයිනේ ! . මම නම් ඉල්ලන්නේ එකම දෙයයි .මහන්සි නම් කෙටි විවේකයක් ගන්න අතිරස උනත් දිගටම කද්දී තිත්තයි . කෙටි විවේකයක් අරගෙන හෙමීට ආපහු ලියන්න …..
ඔන්න ඔහොමයි මගේ ජීවිතේ ගත වෙන්නේ ඉතින් එක පැතකින් නිල් පාට ඇස් තියන කෙල්ලෙක් හිත ගිනි තිවුවා ! හිතේ පැත්තක් පිච්චුනා ! අනික් පැත්තෙන් බ්ලොග් එකයි බ්ලොග් එකට එන උඹලයි (උඹල කිවුවට අමනාප වෙන්න එපා ! මගේ කමටයි එහෙම කීවේ) මගේ හිතට සීතල වතුර ඉහිනව... උඹලට ස්තූතියි !!
සඳරු //
