සාටර් පෙම්වතාගේ කවිය

කොණ්ඩය මැදින් බෙදලා පීරා ගත්ත
පරණ කමිසයක් නිතරම ඇඳගත්ත
සෙරෙප්පු කටු දෙකක් දෙපයේ ලාගත්ත
පෙම්වන්තයා මම වෙමි ඔබෙ සිත් ගත්ත

හරි ඉගැනුමක් දැනුමක් මා සතුව නැති
සල්ලිය යාන වාහන ගේ දොර නොමැති
පාරේ හන්දි ගානේ ඇවිදිමින් නිති
චාටර් කන මටද ඔබගේ හිත කැමතී

ඉංගිරිසියෙන් එක වදනක් ලියනු බැරී
දෙවරක් චක්කරේවත් මට කියනු බැරී
මවු බස හැරෙන්නට වෙන කිසි දෙයක් බැරී
මා නොමැතිව ඇයි ඔබ හට ඉන්න බැරී

ගංජා සුරුට්ටුව මම එතුමට දනිමි
අත පය වනා හයිරං පෑමට දනිමි
බොන්නත්, නාන්නත් මම හොඳ හැටි දනිමි
ඔබ මට කැමති හේතුව නම් නොම දනිමි

කකියයි යටිපතුල් ගංජා ගැට හින්දා
කලු වී ඇත දෙතොල් මම දුම් බොන හින්දා
සැවොම බනින බේබද්දා මම හින්දා
නුඹත් දුක් විඳියි දවසක මම හින්දා

මා ගැන මතකෙ දින දින අමතක වීයන්
ඔය රත්තරන් මුහුණේ හසරැල් නැඟියන්
දිනෙන් දිනම නුඹ තව තව හැඩ වීයන්
සඳක් වගේ කොල්ලෙක් නුඹහට ලැබියන්

කයියක්ම පමනයි !